Esther

18 juli 2017 door Jessica in Recensies 0 reacties
Esther

Al jaren liep ik met een onverklaarbare spanning in mijn hoofd en lijf.
Van de huisarts (zal de overgang wel zijn) kreeg ik kalmerende medicatie die tegelijkertijd de opvliegers zouden verminderen.
Het enige wat er gebeurde was dat ik zo sloom was en lusteloos dat ik daar maar snel weer mee gestopt ben.
Op mijn verdere zoektocht naar hulp kwam ik terecht bij allerlei verschillende vormen van hulp de acupuncturist, de masseur homeopathische druppels en zo liep ik maar door.
Soms leek het aan te slaan maar helaas van korte duur of helemaal niet.
Verdrietig en somber werd ik ervan ……in mijn beleving had ik de boel toch weer aardig op de rij (na heel veel ellende).
Via via kwam ik in contact met Jessica. Na lang wikken en wegen, zal ik dan nog een poging wagen, dacht ik; ik doe het.
Ik heb Jessica een mail gestuurd met daar in mijn klachten en de vraag of zij wat voor mij kon betekenen.
Het antwoord was geen duidelijk ja maar ze vertelde dat het goede resultaten kon hebben….maar zo eerlijk als ze is, zei ze; je weet het nooit.
Ik dacht ik doe het …ik wil zo graag van dat akelige gevoel af.
Zo hebben we een afspraak gemaakt en reed ik die bewuste dinsdag naar het afgesproken adres, ik had vluchtig gekeken in welke hoek het lag en reed naar haar toe.
Het leek of ik gestuurd werd, heel raar maar ik stond er zo voor de deur, ik schudde mijn hoofd en dacht hoe dan?
Maar ja, ik ben een no nonsens type, schouders recht en een druk op de bel.
Na een uitermate vriendelijke begroeting liepen we samen de trap op.
Na een korte uitleg ben ik gaan liggen (eigen keuze zitten mag ook)
Heel langzaam voelde ik mij steeds meer ontspannen een heerlijke rust kwam over me heen.
Tussen door vroeg Jessica hoe het ging, eigenlijk te loom om te antwoorden, mompelde ik; goed.
In mijn beleving waren er nog geen tien minuten verstreken maar dat bleek al gauw een half uur.
Eigenlijk geen zin om op te staan maar ja je moet een keer naar huis….
Jessica vroeg me hoe ik het had ervaren had, veel meer dan fijn kwam er niet uit, een beetje gek ook geen tijdsbesef en een rare kriebel overal.
Dorstig en moe dat ook.
Na even wat gedronken hebben moest ik gaan.
Het advies was doe even rustig aan, vermijd drukte en blijven drinken …water dan he….
We liepen de trap af Jessica voorop en vlak voor de voordeur kwam er een emotie naar boven die ik werkelijk niet herkende.
Moest ik, die stoere no nonsens meid, nu werkelijk huilen? En voordat ik het besefte vloog ik Jessica om de nek en na een intense knuffel, mompelde ik; ik moet gaan.
Overrompeld door al die emoties (ik hou der niet zo van) reed ik naar huis .
Jessica had duidelijk aangeven doe maar even niks, maar ja, daar had ik natuurlijk geen tijd voor, ik moest nog naar de nagelstyliste.
Daar aangekomen kon ik werkelijk geen minuut stil zitten.
Eindelijk naar huis daar aangekomen snel mijn joggingpak aan en dikke sokken en lekker op de bank.
Moe maar voldaan op tijd naar bed en heerlijk geslapen.
De dagen erna voelde ik me steeds een beetje blijer en dacht wat raar..maar ook vrienden en collega’s zeiden; goh, wat ben je opgewekt en rustig.
Ik dacht zou het dan echt werken……ik hoorde me zelf soms dingen zeggen en dacht zeg ik dat, ik kwam weer op voor mezelf .
Mijn energie leek weer opgeladen ….en ja, ik alleen maar zeggen; het werkt, in ieder geval voor mij.
Ik ga zeker nog een keer terug en het gekke i,s ik weet nu al waarvoor.
Jessica bedankt.

Esther.