Fighting for the Future

4 december 2017 door Jessica in Blog 0 reacties
Fighting for the Future

Het is haar allereerste reading. Ze is jong. Ik voel gelijk een moeilijke jeugd. Zo anders als die van mij. Ik begin bij het begin, zij als klein meisje, vader, moeder, zus. Het wordt een verhaal wat zich langzaam ontvouwt. Ik moet vechten tegen mijn tranen, want ze is zo lief en ze heeft het zo moeilijk gehad. Haar hoofd blijft knikken,bij elke statement die ik maak. Soms kort… een nee, door het uit te werken wordt het een ja. Het is een zwaar leven, met obstakels. Ze is er ‘beschadigd uit gekomen’, weinig vertrouwen in zichzelf. Ik zie haar met het paard waar ze graag op rijdt, ik voel dat alles opeens lichter wordt, de blijdschap bij het rijden, de wind door de haren en het hoofd wat leger en leger wordt. Haar longen die volgezogen worden met verse lucht, alles even vergeten, even één zijn met haar paard. Ik voel de band tussen het paard en haar. Dat het paard haar helpt, dat zij speciaal is voor het paard.

Ik merk dat haar overleden tante bij mij komt staan, ze is vol liefde, vol steun voor haar. Net als ikzelf daarvoor heb gedaan, moedigt tante haar ook aan, ze komt met bewijzen, waardoor zij het herkent. De stimulans om NU voor haar zelf te kiezen, voor zichzelf te leven. Na de reading praten we na. We zijn allebei onder de indruk en terwijl we wat kletsen zie ik dat ze een tatoeage op haar arm heeft. “Forget the past and fight for the future” Kippenvel. Hoe passend.

Na de reading appte ze me. Dat, bij navraag, het paard inderdaad een band heeft met haar, dat hij spelletjes met haar speelt om haar op te vrolijken, dat zij veel meer met het paard mag en kan doen dan anderen. Lieve jij, bedankt dat ik dit mocht plaatsen en bedankt dat je er was.