Golven

22 januari 2017 door Jessica in Blog 0 reacties
Slide Image
Golven

Het voelde alsof ik omver werd geworpen door golven. Ik zag mijzelf staan in een woeste zee. Mijn voeten zakten steeds verder weg in het zuigende zand, de golven beukten, ik deed wanhopig mijn best om rechtop te blijven staan. De ene golf na de andere weerstond ik. Ik voelde hun kracht op mijn lijf. Opnieuw en opnieuw. Ik wilde blijven staan maar mijn voeten zakten steeds dieper, de golven werden krachtiger en ik voelde mij zwakker worden. Opeens knikten mijn knieën en sloeg de golf over mij heen. Ik ging kopje onder en de stroom nam mij mee.

Zo voelde het, de burn-out van 2014. Veel ontvangen healingen, begeleiding van de huisarts en bovenal heel goed leren luisteren naar mijn lijf zorgden ervoor dat ik weer boven water kwam. De zee blijft trekken, echter, ik heb geleerd om vooral op strand te blijven staan, stevig met de voeten in het droge warme zand, kijkend naar de golven. Ze zijn zo mooi, ik wil zo graag de golven voelen en in de golven staan.

Dit is een metafoor hoe ik het leven zie. Er is zoveel moois (golven), zoveel te doen (nog meer golven). De zee blijft trekken, de kracht die zij heeft voelt zo fijn. Nu weet ik dat door op een afstand dingen te observeren, even zitten op het strand, ik het overzicht beter kan behouden. Ik hoef niet overal middenin te staan om van het leven te genieten.

Is het een levensles geweest, die burnout? Jazeker. Het blijft een valkuil, die zee van mij. Bij de mensen die komen voor een healing zie ik het ook; iedereen heeft zijn eigen valkuil. Bij iedereen is de zee wel eens woester dan een mens aan kan. Een paar healing-behandelingen helpen vaak goed, om jouw eigen basis weer goed neer te kunnen zetten, om te voelen wat nu echt belangrijk voor je is en waar het voor jou nu echt om gaat.