Moeder

20 mei 2018 door Jessica in Blog 0 reacties
Moeder

Het is prachtig weer en we zitten op een terras. We hebben elkaar een tijd niet gezien en hebben veel bij te praten. De koffie is op, het tweede kopje ook. De lunch is net besteld. Met gesloten ogen hef ik mijn hoofd op en geniet van de warme zonnedouche.

Ze vertelt over de afgelopen maanden, haar moeder is net overleden, paar jaar geleden haar vader. Ze verhaalt over het wees zijn. Het geregel van een huis leeg halen. Gedoe met geld, de loop naar de bank, notaris en andere instanties. Ik luister, eet de lunch, voel de warmte op mijn lijf. De tijd lijkt stil te staan. We hoeven niks, hebben geen haast. Het is alleen zij en ik.

Ze is emotioneel, ik zie dat er tranen in haar ogen staan. Vlekken in haar nek. Het gemis is zo groot, veel groter dan ze van te voren had kunnen voorspellen. Stilte valt maar zij is niet onaangenaam. We bestellen wijn. Proosten op elkaar, het leven, willen het leven vieren want het is zo kostbaar.

Juist op dat moment voel ik haar. Haar moeder. De golf van liefde die zij brengt is heel overweldigend. Dit gevoel raakt tot diep in mijn wezen. Ik zet mijn glas wijn neer en denk koortsachtig na. Wat nu? Hier op terras? Ik kijk om mij heen. Mensen die praten, lachen, genieten. Niemand die op ons let.

Ik kijk haar aan. Ze schrikt van mijn betraande ogen. ‘Wat is er?’, vraagt ze bezorgd. Voorzichtig vertel ik dat ik haar moeder voel. Ze begint te huilen. Ik hou haar handen vast. Tranen. De boodschap die haar moeder brengt is kort maar raakt haar recht in het hart. Het is iets waar ze zo over twijfelde, zo bang over was. De boodschap die ik mag doorgeven haalt alle onzekerheid weg.

We drogen onze tranen. Een knuffel. Een zucht. De zon droogt onze natte wangen en het tweede glas wijn is snel besteld.
Geniet van het leven, de liefde, van dat wat er is en vooral van elkaar.

<3